Prabovo Subianto: İndoneziyanın prezidenti və nüfuzlu hərbi-siyasi xadim
Prabovo Subianto (Prabowo Subianto) İndoneziyanın 8-ci prezidenti, təcrübəli dövlət xadimi, istefada olan general və sağ-mərkəzçi "Gerindra" (Böyük İndoneziya Hərəkatı) partiyasının qurucusudur. Uzun illər ölkənin siyasi səhnəsində əsas fiqurlardan biri olan Subianto, 2024-cü ilin fevralında keçirilən seçkilərdə inamlı qələbə qazanaraq dövlət başçısı postuna yüksəlib və həmin ilin oktyabrında rəsmən səlahiyyətlərinin icrasına başlayıb. O, bundan əvvəlki prezident Coko Vidodonun (Jokowi) hökumətində müdafiə naziri kimi fəaliyyət göstərib.
Hərbi karyerası və tarixi keçmişi
Prabovo Subianto İndoneziyanın sabiq avtoritar lideri Suhartonun kürəkəni olub və orduda sürətli karyera qurub. O, uzun müddət ordunun xüsusi təyinatlı qüvvələrinə (Kopassus) və strateji ehtiyat komandanlığına (Kostrad) rəhbərlik edib. 1998-ci ildə Suhartonun devrilməsi ilə nəticələnən kütləvi etirazlar zamanı insan hüquqlarının pozulmasında ittiham edilərək ordudan uzaqlaşdırılıb. Bir müddət İordaniyada mühacirətdə yaşadıqdan sonra vətənə qayıdaraq bizneslə və ardınca fəal siyasətlə məşğul olmağa başlayıb.
Siyasi fəaliyyəti və müdafiə naziri postu
Siyasətə qayıtdıqdan sonra o, "Gerindra" partiyasını yaradaraq ölkənin ən güclü siyasi qüvvələrindən birinə çevirib. 2014 və 2019-cu illərdəki prezident seçkilərində ən əsas rəqibi Coko Vidodoya məğlub olsa da, 2019-cu ildə ölkədə kəskin siyasi qütbləşmənin qarşısını almaq məqsədilə Vidodonun hökumətində müdafiə naziri vəzifəsini qəbul edib. Bu postda o, İndoneziya ordusunun modernləşdirilməsi, yeni silahların alınması və beynəlxalq hərbi əməkdaşlıqların genişləndirilməsi istiqamətində ciddi addımlar atıb.
2024-cü il prezident seçkiləri və hədəfləri
2024-cü il prezident seçkilərində Prabovo Subianto gənclərin və əvvəlki hökumətin tərəfdarlarının dəstəyini qazanmaq üçün Coko Vidodonun oğlu Qibran Rakabuminq Rakanı (Gibran Rakabuming Raka) özünə vitse-prezident namizədi seçdi. İlk turdaca səslərin mütləq çoxluğunu toplayan Subiantonun əsas siyasi xətti əvvəlki hökumətin iqtisadi layihələrini (o cümlədən yeni paytaxt Nusantaranın inşasını və sənayeləşmə proqramlarını) davam etdirməkdir. Xarici siyasətdə isə o, İndoneziyanın ənənəvi "qoşulmama" prinsipini, yəni ABŞ və Çin kimi qlobal güclər arasında balanslı mövqeyini qoruyub saxlamağı hədəfləyir.