Alen Delon — Avropa kinosunun ikonu olan fransız aktyor (1935-2024)
Alen Fabien Moris Marsel Delon (Alain Fabien Maurice Marcel Delon) 1935-ci il noyabrın 8-də Fransanın Sos (Sceaux) şəhərində anadan olub və 2024-cü il avqustun 18-də 88 yaşında vəfat edib. O, fransız aktyor, kino prodüseri, ssenarist, müğənni və biznesmen idi. 1950-ci illərin sonundan 1980-ci illərə qədər Avropanın ən məşhur kino ulduzlarından biri sayılırdı.
Uşaqlığı
Atası ilə anası Delon dörd yaşında olanda boşanıblar, sonradan hər ikisi yenidən ailə qurub. Onun uşaqlığı problemli keçib, məktəblərdən dəfələrlə çıxarılıb.
Karyerasının yüksəlişi
Delonun beynəlxalq şöhrəti 1960-cı ildə çəkilən filmlərlə başlayıb. Rene Klemanın "Günəşli gün"ündə (Purple Noon) dostunu öldürüb onun şəxsiyyətini ələ keçirən gənci oynaması tənqidçilərin, hətta romanın müəllifi Patrisiya Haysmitin də rəğbətini qazanıb. Elə həmin il Lukino Viskontinin "Rokko və qardaşları" filmində cənub İtaliyadan Milana köçmüş yoxsul ailənin oğlu Rokko rolunu ifa edib, bu rol ona daha dərin aktyorluq imkanı verib. 1961-ci ildə Viskontinin quruluşunda tamaşada səhnə debütünü edib.
Əsas filmlər
Onun ən tanınmış işləri arasında "Antonionin Tutulması" (L'Eclisse, 1962), Viskontinin "Bəbir" (The Leopard, 1963), Jan-Pyer Melvilin "Le Samouraï" (1967), "Le Cercle Rouge" (1970) və "Un flic" (1972), Jak Derenin Jan-Pol Belmondoyla birgə çəkildiyi "Borsalino" (1970), "La Piscine" (1969) və "Cənab Klayn" (1976) var. Delon Visconti, Godar, Melvil, Antonioni, Lui Mal və Anyes Varda kimi rejissorlarla işləyib.
"Le Samouraï" və xarakter obrazı
Melvilin "Le Samouraï" filmindəki soyuqqanlı, öz qaydaları ilə yaşayıb ölən tənha qatil obrazı onun ekran şəxsiyyətinin əsasına çevrilib. Bu rola görə o, Yaponiyada xüsusi sevgi qazanıb, adı ilə çıxan günəş eynəkləri orada kütləvi satılıb.
Prodüser və müğənni kimi fəaliyyəti
Delon 30 filmin prodüseri olub, bir çoxunu "Delbeau Productions" şirkəti ilə çəkib. 1973-cü ildə Dalidanın əsas oxuduğu "Paroles, paroles" mahnısında danışıq hissəsini səsləndirib, bu duet bütün Avropada hit olub.
Mükafatları
1985-ci ildə "Notre histoire" (1984) filmindəki roluna görə ən yaxşı kişi rolu üzrə César mükafatını qazanıb. 1999-cu ildə İsveçrə vətəndaşlığı alıb.
Mübahisəli epizodlar
Variety-nin yazdığına görə, Delonun və həyat yoldaşı Natalinin mühafizəçisi Stevan Markoviçin cəsədi meşədə tapılıb, istintaqçılar onun yazdığı məktubda Delon cütlüyünü Korsika mənşəli Fransua Markantoni ilə, o isə prezident Jorj Pompidu ilə əlaqələndirib. Bu işdə Delonun öz məsuliyyəti barədə hökmü mənbələrimdə tapmadım, ona görə mətndə nəticə çıxarmıram.
Vəfatından sonra
Onun həyatı və kino irsi haqqında sənədli filmlər çəkilib, o cümlədən 2019-cu il "Alain Delon, l'ombre au tableau".